
Robot ter bestrijding van ridderzuring
 |
| Eerste foto van de robot (125 cm lang, 110 cm breed) in de werkplaats van Joost Samsom. (Foto: Frits van Evert, WUR) |
Inleiding
Ridderzuring is een veel voorkomend probleemonkruid in grasland, wat lastig te bestrijden is. Van de graslandpercelen van Bioveembedrijven was maar liefst 51% aangemerkt als probleemperceel bij botanische kartering in 2001.
Tot nu toe is nog steeds de meest effectieve bestrijding van ridderzuring in grasland het handmatig verwijderen van plant en wortelstok. Bij hoge bezetting (>2% bedekking) wordt graslandvernieuwing met gebruik van een tussengewas aangeraden. Het land wordt dan meerdere malen gecultiveerd waarna ridderzuringwortels worden geraapt. Bij lagere bezetting en na herinzaai worden planten uitgestoken. Zowel rapen als steken is lichamelijk zwaar en arbeidsintensief. Daarbij kan deze vorm van graslandvernieuwing opbrengst kosten door structuurbederf en verlies van organische stof uit de toplaag van de bodem. Bij een hoge bezetting van 4 planten per m2 kostte rapen 8-10 manuur per hectare per keer (bedrijf Jan Vis). Steken in grasland kostte ruim 3,5 manuur per hectare per keer bij een bezetting van rond de 2% (bedrijf André Mulder). Deze acties moeten tijdig herhaald worden, omdat de bestrijding weer terug bij af is als ridderzuring weer de kans heeft gekregen in zaad te komen of reserves op te bouwen in de wortelstokken.
Het ontbreken van een eenvoudige en effectieve bestrijdingsmethode voor ridderzuring wordt door melkveehouders genoemd als een belangrijke reden om niet naar een biologische bedrijfsvoering over te gaan. Echter, er bestaat al technologie om zuringplanten m.b.v. een camera te herkennen. Ook bestaat er technologie om zuringplanten met een machine mechanisch te bestrijden en er bestaat technologie om voertuigen autonoom (zonder bestuurder) te laten navigeren. Dit project richt zich op het combineren van deze drie technologieën tot een betaalbaar en praktisch toepasbaar autonoom werktuig (“robot”) voor het bestrijden van ridderzuring in grasland.
Doel en aanpak Het doel van dit project is te komen tot een prototype werktuig dat ridderzuring in grasland herkent en bestrijdt. Met dit prototype wordt inzicht verkregen in de effectiviteit van en de markt voor een dergelijk werktuig, als opstap naar samenwerking met een fabrikant.
Het is duidelijk dat het werktuig uit drie onderdelen moet bestaan: een onderdeel voor herkenning van onkruid, een onderdeel voor de bestrijding van onkruid, en een onderdeel voor de positionering van het werktuig. Er zijn minstens drie manieren denkbaar om deze drie onderdelen te combineren. Ten eerste kan men zich een werktuig voorstellen dat getrokken wordt door, of aangebouwd aan, een trekker. Herkenning en bestrijding vinden dan automatisch plaats; positionering vindt plaats door de bestuurder van de trekker. Ten tweede kan het werktuig autonoom gemaakt worden door het werktuig van een eigen krachtbron voorzien en besturing plaats te laten vinden door de computer. Dan is er sprake van een echte robot. Ten derde is het mogelijk herkenning en bestrijding te scheiden. In dat geval wordt er eerst een gedetailleerde kaart gemaakt waarop de positie van elke onkruidplant staat aangegeven. Deze kaart kan worden gemaakt tijdens een normale werkgang als een camera wordt meegevoerd; of door een kleine, lichte robot die zich zelfstandig over het land beweegt. Daarna wordt aan de hand van de kaart het bestrijdings-werktuig direkt naar de onkruiden gedirigeerd.
De drie bovengenoemde manieren om herkenning, bestrijding en positionering toe te passen hebben verschillende capaciteit en kosten en verschillen in de mate waarin ze in de huidige bedrijfsvoering passen. Het is nu nog niet te zeggen welke de meest geschikte is. In dit project wordt daarom stapsgewijs gewerkt: eerst worden herkenning en bestrijding gerealiseerd; daarna wordt aan autonomie gewerkt.
Een werktuig dat zuring herkent en bestrijdt kan geschikt gemaakt worden voor de bestrijding van distel en Jacobskruiskruid door de herkenningsmodule en/of de bestrijdingsmodule aan te passen.
Status Lopend. Het project heeft een eigen website.
Contactpersoon Jos Geenen
|